ارزیابی پرتال (2)- پرتال به مثابه یک رسانه

هر چیزی که بتواند یک پیام را انتقال دهد، رسانه است؛ رسانه می‌تواند لباس، زبان، رفتار غیرکلامی ویا ابزارهایی باشد که یک شخص یا سازمان به عنوان مجرا از آن استفاده می کنند. در فضای مجازی نیز، مجراها در بستر اینترنت، در قالب وبلاگ، صفحه‌های شبکه اجتماعی، سایت و بویژه پرتال، نقش ایفا می‌کنند. البته یک پرتال زمانی راه‌اندازی می‌شود که یک شخص و یا سازمان ، هدفی فراتر از ارائه یک پیام دارد و می‌خواهد تا خدمات ویژه‌ای را برای یکسری کاربر خاص ارائه دهد.

بنابراین، هدف، چیز عجیبی است، بیشتر تفاوت‌ها از همین واژه شکل می‌گیرند. در مورد راه‌اندازی پرتال هم، اهداف نقش پررنگ‌تری دارند. البته وقتی یک هدف  تعیین می‌شود، دست‌یافتنی بودن آن، شاید از چیستی هدف هم، مهم‌تر جلوه می‌کند. با این توصیف، در راه‌اندازی‌ پرتال نیز، نوع هدف‌ها، نخستین سخن را زمزمه می‌کنند و آغازگر فعالیت‌های دامنه‌دار در محیط اینترنت هستند. اما واقعا چه چیزی، یک هدف را می‌سازد؟ چشم انداز مبتنی بر واقع‌بینی یا چشم‌انداز مبتنی بر آمال و آرزوها.

آیا  چشم‌انداز، سری  وا‌ژه‌های ترجمه شده از ذهن است که از دهان بیرون می‌جهند و یا نتایج آماری است که از تحلیل و توصیف داده‌های آماری بر می‌آیند. چشم‌انداز هرچه باشد و به هر صورتی که شکل گرفته شده باشد، باید تکلیف چند عنصر را برای خود مشخص کند تا در بیانیه ماموریت، به آن ها تکیه کند. این عناصر، مشخص کردن نوع فعالیت، نوع مخاطب و ارزش‌های افزوده‌ای هستند که پرتال، تلاش می‌کند تا به آن‌ها دست یابد.

برای نمونه، چشم‌انداز یک پرتال می‌تواند «دست‌یابی به موقعیت برترین پرتال تبلیغاتی فارسی» ، « تبدیل شدن به یک دروازه معتبر در زمینه خدمات دولتی» و یا « بهترین پرتال خیریه بودن » باشد که البته در بیشتر مواقع همراه با ترسیم یک دوره زمانی  است . در واقع، یک چشم‌انداز، می‌تواند آرزوی یک بنیان‌گذار یا یک ذی‌نفع باشد. یا می‌تواند دید و منظری منطقی و عاقلانه بر اساس شرایط  یک موسسه، شرکت و یا شخص باشد. اما چشم‌انداز هرچه که باشد باید بتواند در بیانیه ماموریت خود به چند پرسش زیر پاسخ دهد:

پرتال با ارائه چه نوع فعالیتی، می‌خواهد حرکت کند؟

فعالیت‌ها برای چه نوع از مخاطبان، ارائه می‌شوند؟

پرتال یا شرکت، چه ارزش‌های افزوده‌ای را برای مخاطبان دارد؟

با پاسخ به پرسش‌های بالا، تکلیف راه‌اندازی یک پرتال، مشخص می‌ شود، هر موسس، مدیر و ذی‌نفعی با دست‌یافتن به آن‌ها، از افتادن در گرداب چه کنم‌ها و چه نکنم‌ها، پرهیز می‌کند و با آرامش بیشتری، گرما و سرمای کار را مزه مزه می‌کند.

در واقع، در راه‌اندازی  پرتال، چشم‌انداز، بیاینه ماموریت، هدف شخص و سازمان مادر در راس قرار دارد و پرتال را به عنوان یک جزء از کل معرفی می‌کند. برای مثال، یک آینه را در نظر بگیرید، اگر آینه تکه تکه هم شود، «نمایاندن»، فعالیتی است که تکه‌های شکسته همانند آینه سالم انجام می‌دهند.

بنابراین وقتی یک پرتال راه‌اندازی می‌شود باید بتواند همانند تکه‌ی شکسته آینه، هدف و فعالیت اصلی  موسس خود را بنمایاند. لذا اگر یک پرتال به مثابه یک رسانه فرض شود، وظیفه رسانه، معرفی درست و شفاف سازمان و ارائه خدمات آن است که برای جلوگیری از هر گونه کژکارکردی، سعی می‌شود تا عوامل مزاحم و پارازیت‌ها کنترل شوند و پیام بصورت کامل به گیرنده ارسال شود و برداشت یکسانی را میان فرستنده و گیرنده ایجاد کند. در واقع، هر چقدر یک پرتال، سعی کند تا کارکرد خودش را بر اساس چشم‌انداز، بیانیه ماموریت و هدف شخص یا سازمان مادر انجام دهد و ویژگی‌های یک پرتال و رسانه‌ی مبتنی بر وب را داشته باشد، می‌توان راه‌اندازی یک پرتال سازمانی را موفقیت‌آمیز تصور کرد.

از این روی، برای راه‌اندازی پرتال، نیاز است تا هدف راه‌اندازی پرتال به عنوان یک رسانه – هم پیام را انتقال می‌دهد و هم خدمات الکترونیک ارائه می‌دهد-  مشخص باشد و فعالیت اصلی پرتال، نوع مخاطبان و ارزش‌های افزوده‌ تدوین شده باشند.

/ 1 نظر / 32 بازدید
مهدی

سلام . وقت بخیر ممنون ، اطلاعات خوبی بود .