مدیریت رسانه در سایه سار مدیریت آموزشی (3)

نوشتن درباره مواد آموزشی کمی تامل بر انگیز است ، این مواد و وسایل که در هر رشته ای بنابر اقتضا و نیاز کاربرد متفاوت دارند  در بیشتر اوقات با عنوان رسانه ها جمع بندی می شوند و  این رسانه ها  که با توجه به  نوع مخاطبان و شرایط آموزشی آنها به کار گرفته می شوند تحت تاثیر ویژگیهای فرهنگی ، اجتماعی ، اقتصادی ، سیاسی و حتی شرایط اقلیمی دانش آموزان  انتخاب می شوند ، در واقع انتخاب صحیح  و درست از میان انواع مواد آموزشی ، جزو مهارت های مدیران مراکز  آموزشی به شمار می آید.

همچنین بر اساس  نقش های  متفاوت  یک رسانه ، کارکرد آموزشی  از جمله کارکردهائی است که توانایی هم پوشانی با حوزه های مدیریت آموزشی و مدیریت فرهنگی یک جامعه را  داراست  یعنی یک رسانه  با ایفای نقش آموزش محور می رود تا در بهبود و روان سازی استراتژی های مدیریت آموزشی و مدیریت فرهنگی یک کشور ، جایگاه ویژه ای را کسب کند.  بایدها و نبایدهای تدوین این استراتژی های آموزشی متاثر از همان ویژگی هایی است که مدیر مرکز آموزشی را به شناخت ویژگیهای فرهنگی ، اقتصادی و اقلیمی دانش آموز متحمل می سازد یعنی  امکان عرضه رسانه و امکان بهره برداری مناسب از رسانه همان چیزی است که مدیریت رسانه را به میدان می کشد.

در تعاریف ها و نظرات مدیریت تکنولوژی آموزشی ، تفاوت هایی میان رسانه های آموزشی و وسایل کمک آموزشی مطرح شده است که بر اساس این دیدگاه ها ، رسانه آموزشی به عوامل ، وسایل و یا ابزاری گفته می شود که کل محتوای آموزشی را به فراگیران منتقل می کند و در مقابل ، مواد و وسایل کمک  آموزشی ، وسایلی هستند که تنها در بخش آموزش مورد استفاده قرار می گیرند مانند گچ ، تخته سیاه و .. . بنابراین رسانه های آموزشی ابزارهایی هستند که در انتقال مفاهیم نقش داشته و به عنوان بخش نرم افزاری نیز کاربرد دارند  و وسایل کمک آموزشی  که منحصرا نقش سخت افزاری را دارند نقشی در انتقال مفاهیم ندارند.

" براون" ،" لوایزر" و "هارکلرود"  در سال 1995 به طور خلاصه چند اصل عمومی را برای راهنمائی در انتخاب و استفاده از رسانه ها معرفی کرده اند که به عقیده این پژوهشگران  ،  هیچ رسانه ، رویه یا تجربه خا صی نمی تواند به تنهائی برای یادگیری بهترین باشد و   در موقع انتخاب رسانه  باید از هماهنگی میان رسانه و اهداف رفتاری آموزشی اطمینان یافت و در نهایت ،  استفاده موثر از یک رسانه در امر آموزش یک موضوع خاص ، مستلزم شناخت کافی آن رسانه و دا شتن مهارت لازم برای آن کارمی باشد .

بدین ترتیب ، انواع رسانه هایی که می توان مطرح کرد در اغلب اوقات دارای اهداف میان فردی و جمعی هستند مانند رسانه های کوچکی چون  فیلیپ چارت ، بروشور ،اسلاید، پوستر، نوار ویدیوئی ونوار کاست  و رسانه های جمعی چون  رادیو، تلویزیون، فیلم ،مجله، روزنامه، تئاتر، موسیقی . در این میان ، اینترنت و شبکه های اجتماعی  نیز از جمله رسانه های آموزشی نوینی هستند که با عنوان رسانه های اجتماعی ، حضور فعال خود را در عرصه های آموزشی  رقم زده اند ، امروزه این رسانه های نوین بدلیل جذابیت ها و داشتن عنصر فعال  اجتماعی ، گوی سبقت را از سایر رسانه ها ربوده اند.

اما هر فناوری نوینی که پا به میدان می گذارد استحقاق توجه و انتخاب را ندارد آن چنانکه یک مدیر رسانه آموزشی با بررسی ویژگیهای جامعه آموزشی خود ، میزان اثر بخشی هر رسانه را تشخیص می دهد و در دراز مدت ، کارایی نمی تواند اثر بخشی رسانه و اهداف آموزشی را تامین کند. بنابراین  در انتخاب رسانه ، ویژگیهای فرهنگی دارای اولویت بالاتری هستند چنانکه بر اساس اعتقاد کنفوسیوس ، یک عکس دارای هزاران کلمه است  و بر اساس فرهنگ  شفاهی  ایرانیان ، رادیو و رسانه های شنیداری جایگاه ویژه تری را دارا هستند.

در نتیجه مدیریت رسانه می تواند با داشتن یک دید اعم و اخص به مدیریت آموزشی نقش فعالی را در موفقیت اهداف آموزشی  داشته باشد و رسانه ها به عنوان استراتژی های آموزشی می توانند موفقیت  مدیریت آموزشی را تضمین کنند.  

/ 3 نظر / 17 بازدید
امید جهانشاهی

شما می توانید به وبلاگ ارجاع دهید. قبلا هم وبلاگ من مرجع برخی مقالات بوده است. اگر شماره ویژه رسانه های جدید افق رسانه را دیده باشید به مطالب وبلاگ من ارجاع شده است. موفق باشید

روشن

درصورتی که بحث فرهنگ سازمانی و مدیریت رفتار سازمانی را نیاز داشته باشید می تونم براتون کنم