[در متن با حاشیه]


+ من از ارتباطات، خیرها دیدم

بله، خلوت انسان، منشا بسیاری از علوم معرفتی هست که در لفافه حدس و گمان و کشف و اشراف قرار می گیرد. خلوت انسان به این معنی نیست که باید تنها شد و مانند زاهدان، دل از دنیا کند و زندگی را کنار گذاشت و ژست خلوت را گرفت.

خلوت می تواند تلنگری باشد که وقتی در دنیای ارتباطات گام برمی داری، ناگاه بر سرت فرود آید و از تو بخواهد تا هدفمند قدم برداری و آگاهانه رفتار کنی.

خلوت می تواند در بحبوحه گرفتاری ها و دل مشغولی ها به سراغت آید و کمی تامل و اندکی تفکر و انتخاب درست را زمزمه کند.

اصلا تا وقتی که سرت شلوغ نباشد و خودت را در میان هزاران کانال و رسانه رها نکنی قدر خلوت را نخواهی فهمید.

این هم عیدی من به خودم و دوستانم:

تا می توانی ارتباط گر باش...

comment شما()