[در متن با حاشیه]


+ نقش رسانه ها در تقویت همبستگی اقوام در ایران (1)

مطلب زیر، یادداشتی از من هست که در سی امین شماره ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شده؛ به نظرم مطلب بدی هم نشده، فک می کنم  خوندنش خالی از لطف نباشه.چشمک

یادداشت اول 

صورت مسئله چیست؟

از دیرباز اقوام ایرانی همچون آذری ها، کرد ها، بلوچ ها، ترکمن ها، فارس ها و سایر اقوام در این سرزمین به مسالمت و با کمترین تنازعات زیسته اند و ایرانیان در هر مرحله تاریخ، وامدار شجاعت و بصیرت یکی از اقوام بودند و لاجرم آنچه که ملت ایران را تشکیل داده است تک تک اعضا ی این اقوام بوده و آنچه که منجر به حفظ سرزمین، آداب و رسوم و البته حفظ زبان فارسی نیز  شده است به خاطراز خود گذشتگی ها ومودت میان اقوام ایرانیست و بی شک نضج، دوام و استمرار هویت فرهنگی  ایرانی، در طول تاریخ مدیون گروه های مختلف قومی نظیر کرد ها، آذری ها، لرها، بلوچ ها، ترکمن ها و عرب ها بوده است چرا که هر یک با افزودن لایه های هویتی - فرهنگی به دیر پایی  غنا و عظمت آن افزوده اند. از این روی "حمید احمدی"  قومیت و قوم گرایی در ایران را افسانه ای بیش نمی پندارد. اما براین باور است که از اواسط قرن بیستم  به بعد تحت تأثیر عوامل متعددی (اعم از داخلی و خارجی ) این موضوع در ایران شکل  گرفته و جنبش های قومی اهمیت یافته اند. اما از سوی دیگر، باید در نظر داشت که قوم و قومیت گرایی مبحث نو و جدیدی است نه از بابت آنکه ملت ایران دارای زبانها و مذاهب مختلف نبوده است  بلکه از آن جهت که بر اساس نظریه رشد هویت ها و جنبش های قومی و زوال هویت ملی نظریات افرادی چون «فدراتسون» و «گیدنز» ، جهانی شدن باعث گسترش آگاهی و فشرده شدن زمان و مکان در آن به خاص گرایی فرهنگی و ظهور هویت های خاص قومی و تضعیف هویت های ملی شده است. از این روی در  اوایل قرن بیستم، در پی مرکز گرایی دولت مدرن در ایران، گروه های ایلی و قبیله ای در همان شکل سنتی خود وجود داشتند، اما تحت تأثیر فرایندهای جهانی و تبلور این گروه ها در شکل و ساختار سیاسی از یک سو  و تمرکزگرایی در فرایند ملت سازی در ایران از سوی دیگر، گروه های ایلی و قبیله ای به گروه های قومی تبدیل  شدند که با رشد  عواملی چون پیشرفت فناوریهای ارتباطاتی و سست شدن مرزهای جغرافیایی ، ارتقای سطح آگاهی های عمومی ‌و نیز شناخت مردم نسبت به هویت های فردی و اجتماعی خود، امکان درک بهتر مناسبات اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و فرهنگی و احیاناً ظلم ها، ستم ها و تبعیض های موجود در روابط بین اقوام، امکان برقراری روابط فرامرزی با اقوام و گروههای هم ریشه و هم تبار، نقش و تاثیر مداخله جویانه بازیگران منطقه ای و بین المللی  بر اهمیت و حساسیت قومیت ها افزوده است. بنابراین امروزه، سیاستگذاری های صحیح فرهنگی در مورد تنوع فرهنگی و قومی از مهمترین مسائل پیش روی دولتهاست.

برای مطالعه ادامه مطلب می توانید به خرید این ماهنامه اقدام نمایید. 

 

 

 

comment شما()