[در متن با حاشیه]


+ به فکر قتل نگاهش نباش وقتی که درون چشم تو حبس ابد شود کافیست

comment شما()

+ دوزاده سال بردگی

 

 

 

comment شما()

+ مصاحبه با دکتر «محمدرضا ویژه» + کاربری رسانه‌های نوین + شهروند

حق اطلاع و حق ارتباط، حقوقی هستند که در نیم قرن اخیر، به عنوان حقوق عمومی ملت‌ها یاد شده‌اند، از این رو در یک مصاحبه با دکتر محمدرضا ویژه که استاد حقوق عمومی و عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی هستند سعی کردیم تا ابعاد حق کاربری رسانه‌های نوین در کشورمان را مورد بررسی قرار دهیم.

متن مصاحبه 

comment شما()

+ شاهگوش

 

comment شما()

+ درس‌نامه‌ی دو

 استراتژی رسانه‌ای از استراتژی سازمانی جداست

 برای هر تصمیم در سازمان رسانه‌ای،  طرحی جدید از استراتژی‌ می توان درانداخت. 

comment شما()

+ درس‌نامه‌ی یک

استراتژی یعنی الگوی به جریان انداختن تصمیم‌ها

استراتژی در فعالیت‌های رسانه‌ای،  در تولید و توزیع پیام و برنامه، بیشتر دیده می‌شود.

comment شما()

+ دو یادداشت دیگر در شهروند

 حریم خصوصی خود را در شبکه‌های اجتماعی تنظیم کنید 

حقوق شهروندی در رسانه‌های اجتماعی 

comment شما()

+ مدیریت رسانه چیست؟

برای دریافت پاسخ این پرسش که مدیریت رسانه چه نوع دانشی است و از کجا آمده است؟، می‌توانید به سراغ  مصاحبه‌ای که من و همکارم فاطمه شیرزادی در تابستان 91، با دکتر فرهنگی انجام داده‌ایم، بروید.

مدیریت رسانه های ایران هم سیاسی شده است : پروفسور علی اکبر فرهنگی در گفت و گو با آرمان

بزرگترین ابزار توسعه، رسانه است : پروفسور علی اکبر فرهنگی در گفت و گو با آرمان

comment شما()

+ ارزیابی پرتال (2)- پرتال به مثابه یک رسانه

هر چیزی که بتواند یک پیام را انتقال دهد، رسانه است؛ رسانه می‌تواند لباس، زبان، رفتار غیرکلامی ویا ابزارهایی باشد که یک شخص یا سازمان به عنوان مجرا از آن استفاده می کنند. در فضای مجازی نیز، مجراها در بستر اینترنت، در قالب وبلاگ، صفحه‌های شبکه اجتماعی، سایت و بویژه پرتال، نقش ایفا می‌کنند. البته یک پرتال زمانی راه‌اندازی می‌شود که یک شخص و یا سازمان ، هدفی فراتر از ارائه یک پیام دارد و می‌خواهد تا خدمات ویژه‌ای را برای یکسری کاربر خاص ارائه دهد.

بنابراین، هدف، چیز عجیبی است، بیشتر تفاوت‌ها از همین واژه شکل می‌گیرند. در مورد راه‌اندازی پرتال هم، اهداف نقش پررنگ‌تری دارند. البته وقتی یک هدف  تعیین می‌شود، دست‌یافتنی بودن آن، شاید از چیستی هدف هم، مهم‌تر جلوه می‌کند. با این توصیف، در راه‌اندازی‌ پرتال نیز، نوع هدف‌ها، نخستین سخن را زمزمه می‌کنند و آغازگر فعالیت‌های دامنه‌دار در محیط اینترنت هستند. اما واقعا چه چیزی، یک هدف را می‌سازد؟ چشم انداز مبتنی بر واقع‌بینی یا چشم‌انداز مبتنی بر آمال و آرزوها.

آیا  چشم‌انداز، سری  وا‌ژه‌های ترجمه شده از ذهن است که از دهان بیرون می‌جهند و یا نتایج آماری است که از تحلیل و توصیف داده‌های آماری بر می‌آیند. چشم‌انداز هرچه باشد و به هر صورتی که شکل گرفته شده باشد، باید تکلیف چند عنصر را برای خود مشخص کند تا در بیانیه ماموریت، به آن ها تکیه کند. این عناصر، مشخص کردن نوع فعالیت، نوع مخاطب و ارزش‌های افزوده‌ای هستند که پرتال، تلاش می‌کند تا به آن‌ها دست یابد.

برای نمونه، چشم‌انداز یک پرتال می‌تواند «دست‌یابی به موقعیت برترین پرتال تبلیغاتی فارسی» ، « تبدیل شدن به یک دروازه معتبر در زمینه خدمات دولتی» و یا « بهترین پرتال خیریه بودن » باشد که البته در بیشتر مواقع همراه با ترسیم یک دوره زمانی  است . در واقع، یک چشم‌انداز، می‌تواند آرزوی یک بنیان‌گذار یا یک ذی‌نفع باشد. یا می‌تواند دید و منظری منطقی و عاقلانه بر اساس شرایط  یک موسسه، شرکت و یا شخص باشد. اما چشم‌انداز هرچه که باشد باید بتواند در بیانیه ماموریت خود به چند پرسش زیر پاسخ دهد:

پرتال با ارائه چه نوع فعالیتی، می‌خواهد حرکت کند؟

فعالیت‌ها برای چه نوع از مخاطبان، ارائه می‌شوند؟

پرتال یا شرکت، چه ارزش‌های افزوده‌ای را برای مخاطبان دارد؟

با پاسخ به پرسش‌های بالا، تکلیف راه‌اندازی یک پرتال، مشخص می‌ شود، هر موسس، مدیر و ذی‌نفعی با دست‌یافتن به آن‌ها، از افتادن در گرداب چه کنم‌ها و چه نکنم‌ها، پرهیز می‌کند و با آرامش بیشتری، گرما و سرمای کار را مزه مزه می‌کند.

در واقع، در راه‌اندازی  پرتال، چشم‌انداز، بیاینه ماموریت، هدف شخص و سازمان مادر در راس قرار دارد و پرتال را به عنوان یک جزء از کل معرفی می‌کند. برای مثال، یک آینه را در نظر بگیرید، اگر آینه تکه تکه هم شود، «نمایاندن»، فعالیتی است که تکه‌های شکسته همانند آینه سالم انجام می‌دهند.

بنابراین وقتی یک پرتال راه‌اندازی می‌شود باید بتواند همانند تکه‌ی شکسته آینه، هدف و فعالیت اصلی  موسس خود را بنمایاند. لذا اگر یک پرتال به مثابه یک رسانه فرض شود، وظیفه رسانه، معرفی درست و شفاف سازمان و ارائه خدمات آن است که برای جلوگیری از هر گونه کژکارکردی، سعی می‌شود تا عوامل مزاحم و پارازیت‌ها کنترل شوند و پیام بصورت کامل به گیرنده ارسال شود و برداشت یکسانی را میان فرستنده و گیرنده ایجاد کند. در واقع، هر چقدر یک پرتال، سعی کند تا کارکرد خودش را بر اساس چشم‌انداز، بیانیه ماموریت و هدف شخص یا سازمان مادر انجام دهد و ویژگی‌های یک پرتال و رسانه‌ی مبتنی بر وب را داشته باشد، می‌توان راه‌اندازی یک پرتال سازمانی را موفقیت‌آمیز تصور کرد.

از این روی، برای راه‌اندازی پرتال، نیاز است تا هدف راه‌اندازی پرتال به عنوان یک رسانه – هم پیام را انتقال می‌دهد و هم خدمات الکترونیک ارائه می‌دهد-  مشخص باشد و فعالیت اصلی پرتال، نوع مخاطبان و ارزش‌های افزوده‌ تدوین شده باشند.

comment شما()

+ روزنامه شرق، موفق باشی .......

در سال 92، روزنامه شرق، کارنامه خوبی داشته است، مردمی شدن این روزنامه و تلاش برای دوری از هیاهو و جنجال‌های سیاسی و انتشار مصاحبه‌ با نخبگان، انتشار نقدها و یادداشت‌های تحلیلی، یکی از نقاط قوت  مدیریت این روزنامه است.

صفحه اول این روزنامه در مورخه 7 بهمن، را بسیار دوست دارم، اختصاص یک تصویر از مهر و محبت کلاس درس مریوانی، شاید کمترین کاری است که رسانه‌ها می‌توانند برای بازگشت انسان‌دوستی به جامعه ایرانی، انجام دهند که البته بسیار خوشحالم که «شرق» با افتخار این کار را انجام داده است.

comment شما()

+ تغییر، همین لحظه، آینده است، گذشته نیست.

صحبت ویژه ای برای گفتن ندارم، تماشای فیلم «42» را به دوستان پیشنهاد می‌کنم، این فیلم برای من، تجربه‌ی صدها سال، زندگی است.

نکته:

این فیلم، مبتنی بر داستان واقعی است و آن را می توان جوالدوزی برای  انتقاد از نژادپرستی سفید‌پوست‌ها در هفتاد سال گذشته در ایالات متحده ی آمریکا دانست. در واقع این فیلم نشان می‌دهد که آمریکائی‌ها، ادعایی به تاریخ چندصد ساله‌ گذشته ی خود ندارند؛ آ‌ن‌ها، آینده را می‌خواهند و اکراهی از بیان اعتقادات پَست گذشته‌ی خود ندارند.

و به همین خاطر است که «واقع‌بینی»،  جدای از همه‌ی سیاست‌های دولتمردان این کشور، موجب تمایز آمریکا از کشورهای اروپایی و آسیایی شده است.

comment شما()

+ ارزیابی پرتال (1) – چیستی پرتال

با ورود به سایت‌های سازمانی، دیگر صحبتی از واژه‌ی سایت بر سر زبان ها نمی‌رود، در واقع، «پُرتال»، جانشینی است که آگاهانه یا ناآگاهانه مورد استفاده است. در این میان، برخی فکر می‌کنند که پُرتال، فارسی‌ساز ‌شده سایت است و بهتر است که از این واژه استفاده شود. از این رو به نظرم در ابتدای یادداشت نیاز است تا تفاوت میان سایت و پرتال بیان شود تا رویکردی یکسان در این یادداشت و چند یادداشت سریالی ارزیابی پرتال داشته باشیم.

سایت، برگرفته از واژه "Site" در انگلیسی است که اشاره به مکان و جا دارد، مکانی که در اینترنت هم قابل جستجو هست. موقعیتی مشخص و متعلق به یک شخص و سازمان حقیقی یا حقوقی که  حضور مجازی خود را در شاهراه اینترنت، رقم زده است. در این مکان، بنا است تا یک فرد یا سازمان، عمل اطلاع‌رسانی داشته باشد و با پوشش اخبار و موضوعات مرتبط با خود، روابط عمومی قوی ایجاد کند. در واقع اگر ما روابط عمومی را به عنوان یک بخش هوشمند از هر ماهیتی بدانیم، ارتباط با محیط بیرون  و تعامل با این محیط، هر شخص و سازمانی را وادار می‌کند تا به مدد فناوری، این بخش فدرت‌بخش و بانفوذ را تقویت کند. البته با توسعه حوزه فناوری اطلاعات و به مدد وب‌گردی‌های عام شده، دیگر نیازها در این دنیا دارند تامین می‌شوند و همین دلیل خوبی است تا سایت‌ها توسعه پیدا کنند و در قالب پرتال‌ها، امکان دسترسی به چند محتوا را میسر سازند. در واقع، پرتال‌ها، دروازه‌های ورود به مکان‌هایی هستند که نیازهای مختلفی از وب‌گردان را تامین می‌کنند و در بیشتر موارد، به عنوان یک ورودی به خدمات فناوری اطلاعات یک سازمان و یا کسب‌وکار، پی گرفته می‌شوند.بنابراین، شکل گیری مبادله پایاپای کلیک و درآمد یا کلیک و رضایت، ویژه فضایی است که به آن، فضای سایبر می‌گویند. در این فضا، تولید محتوا و تولید قدرت پریدن از پرچین‌های فیزیکی و زمانی، کم بهانه‌ی نیست تا صنعت فناوری‌اطلاعات و کارآفرینی مبتنی بر وب را شکل دهد.

بنابراین رویه یک سایت، ارائه اطلاعات در یک محدوده خاص است و یک سایت مانند یک روزنامه عمل می‌کند و برایش فرقی ندارد که چه کسانی بر اساس چه نیازی به سایت سرزده‌اند، در حالی‌که پرتال‌ها، مکان‌هایی کاربر محور هستند که برای دست‌یابی به رضایت مشتریان و مراجعه‌کنندگان، ناچار هستند تا مخاطب شناسی داشته باشند.

اما وقتی یک فرد و یا سازمان، تصمیم به شناسایی مخاطب و ارائه خدمات کاربر محور می‌کند، نیازمند چند قابلیت تنظیم بودن، اختصاصی‌سازی، انطباق و ورود می‌شود. در این شرایط، نام سایت تغییر می‌کند و به سمت پرتال شدن می‌رود. چنان که یک پُرتال، سعی می‌کند تا کارکردهای ارائه اطلاعات، یکپارچگی برنامه‌های کاربردی و محتوی را داشته باشد. در واقع، پُرتال صفحه وب واسطی می‌شود که به عنوان دروازه ورودی، امکان دسترسی آسان را به خدمات و اطلاعاتی که کاربر، برای انجام خواسته‌اش نیاز دارد، فراهم ‌کند  و نیازهای گوناگونی را برطرف سازد.

در جمع‌بندی که می‌توان ارائه کرد، پُرتال یک معبر برای مخاطبان و کاربران ویژه‌ای است که در تعامل با یک شبکه دیجیتالی، علاوه بر تامین نیازهای خود، ذی‌نفعان و موسسان پُرتال را چه از لحاظ ارائه خدمات آسان و چه از لحاظ کسب درآمد، یاری می‌رسانند. در واقع، پرتال‌ها، سایت‌های پیشرفته‌ای هستند که توانسته‌اند فناوری‌ها را بکار بگیرند و پا را  از گلیم سایت ها، فراتر نهند.

----------------------------------------------------------------

نکته:

 «هوارد اشتراوس»، تعریف روشنی از پُرتال در محیط‌های پژوهشی ارائه کرده است که کمک شایان توجهی در تشخیص تمایز موجود میان پُرتال‌ها و صفحات مرسوم در اینترنت می‌نماید. از نظر اشتراوس یک پُرتال واقعی باید از چهار ویژگی اصلی به ترتیب زیر برخوردار باشد:

  •   قابلیت تنظیم: یک پُرتال واقعی عبارت است از صفحه اینترنتی که ظاهر و محتوای اطلاعاتی آن بر اساس اطلاعاتی که درباره‌ی کاربر در پایگاه پُرتال ذخیره شده، شکل گرفته است. وقتی یک کاربر برای ورود به پُرتال مجاز شمرده می‌شود، اطلاعات تایید او تعیین می‌کند که کاربر چه چیزهایی را در پُرتال مشاهده خواهد کرد.
  •  قابلیت اختصاصی‌سازی: بر اساس این قابلیت، کاربر می‌تواند مجموعه‌ای از ویژگی‌های ظاهری و محتوایی را برای یک پُرتال واقعی مطابق میل خود انتخاب و ذخیره نماید. این ویژگی‌ها می‌تواند برای هر کاربر متفاوت باشد.
  •  قابلیت انطباق:  پُرتال از طریق اطلاعاتی که کاربر فراهم می‌کند، برای او آشنا و شناخته می‌شود و از طریق همین اطلاعات است که پُرتال در ارتباط با کاربرانش برنامه‌ریزی می‌شود. وقتی نقش کاربر در یک سازمان تغییر می کند (به عنوان مثال وقتی دانشجوی یک دانشگاه کارمند آن دانشگاه می شود.) یک پُرتال واقعی این تغییر را تشخیص می‌دهد و بدون مداخله انسانی خود را با آن منطبق می‌سازد. 
  •  قابلیت ورود: هدف یک پُرتال عبارت است از کشیدن پوششی بر روی کارکردهای داخلی سامانه‌های اطلاعاتی سازمان و مخفی ساختن آن‌ها از چشم کاربر. اتصال کاربر به پُرتال، اور ا از اتصال‌های مکرر به سامانه‌های اطلاعاتی متعدد موجود در سازمان که محتوای اطلاعاتی درخواستی او را فراهم می‌کنند، بی‌نیاز می کند. پُرتال نهایی می‌تواند به عنوان نقطه‌ی آغاز و ورود کاربر نه فقط به سازمان و اینترنت، بلکه به صفحه رومیزی رایانه خودش تلقی شود. 
comment شما()

← صفحه بعد